Renault Dauphine z 1962 roku

Renault Dauphine - kompaktowy samochód osobowy produkowany przez francuską firmę Renault w latach 1956-1967. Sprzedawany był także w latach 1960-62 w bogatszej wersji pod nazwą Renault Ondine. Samochód montowany był w wielu miejscach: w Południowej Afryce, Australii, Meksyku, Belgii, Irlandii, a także na licencji we Włoszech, w Brazylii, Hiszpanii, Argentynie, Izraelu, Stanach Zjednoczonych oraz Japonii. Dostępna była także usportowiona wersja, Gordini, wyposażona w 4-biegową manualną skrzynię biegów, hamulce tarczowe na obydwu osiach oraz w mocniejszy silnik.

Produkcja Dauphine ruszyła w 1956, samochód miał zastąpić starzejący się model 4CV, który zdążył już odnieść sukces marketingowy. Nowy samochód posiadał, podobnie jak poprzednik, nadwozie samonośne. Był to 4-drzwiowy sedan, cięższy i dłuższy o 300 mm od 4CV. Do napędu użyto tego samego silnika, powiększono jego pojemność z 760 cm? do 845 cm?, a w efekcie moc z 19 KM do 32 hp (14 kW do 24 kW). Motor umieszczony został z tyłu, napędzał on koła tylne: był to w czasie produkcji popularny układ stosowany także przez Volkswagena oraz Fiata.

Przez cały okres produkcji powstały dwie limitowane edycje Dauphine. Amédée Gordini opracował wersję z silnikiem wzmocnionym do 37 KM (27,2 kW), którą sprzedawano pod nazwą Dauphine Gordini. Pod koniec produkcji sprzedawana była także wersja "1093", wyposażona w silnik wzmocniony do 55 KM (41 kW). Wprowadzono w niej także szereg modyfikacji, które pozwalały na osiągnięcie prędkości maksymalnej równej 130 km/h.

W 1966 zarząd Renault stwierdził, że pierwszy milion egzemplarzy Dauphine został wyprodukowany szybciej, niż w przypadku jakiegokolwiek modelu wcześniej, zajęło to cztery lata. Łącznie powstało 2 150 738 egzemplarzy.

Dauphine krytykowany był za słabe osiągi oraz właściwości jezdne, model znany był także ze swojej awaryjności. W 2002 podczas programu radiowego Car Talk Dauphine został umieszczony na dziewiątej pozycji w zestawieniu Najgorszych Samochodów Tysiąclecia, określono go jako "samochód, przy którym projektanci się zbytnio nie napracowali". W 2007 magazyn Time zaliczył model do grona 50 najgorszych aut wszech czasów, sam samochód skomentowano jako "największa wpadka francuskiej inżynierii od czasów powstania linii Maginota".

Model produkowany był na licencji we Włoszech w latach 1959?1964 przez Alfę Romeo pod nazwą Alfa Romeo Dauphine. Od francuskiej wersji różnił się on zastosowaną instalacją elektryczną (Magneti-Marelli, 12V), innymi lampami oraz emblematami "Dauphine Alfa-Romeo" lub "Ondine-Alfa Romeo" (w zależności od wersji).

Samochód produkowany był także w latach 1959?1968 w Brazylii przez Willys-Overland do Brasil. Powstały następujące wersje:

Dauphine: 23 887 sztuk (1959-1965);

"Gordini" 41 052 sztuk (1962-1968);

"Renault 1093" 721 sztuk (1963-1965);

"Teimoso" (wersja oszczędnościowa, bez wyposażenia dodatkowego): 8 967 sztuk (1965-1967).

Łącznie w Brazylii zmontowano 74 627 egzemplarzy

W Argentynie produkcją modelu zajmowała się firma Industrias Kaiser Argentina, powstało łącznie 97 209 egzemplarzy IKA Dauphine i Gordini. Dostępna była sportowa odmiana "1093", nie była ona jednak tożsama z wersją francuską.

W Hiszpanii samochód montowany był w latach 1958-1967 przez oddział Renault, F.A.S.A, powstało 125 912 sztuk modelu.

Japoński samochód Hino Contessa 900 budowany był na francuskiej licencji, wykorzystywał on platformę Dauphine.

Specyfikacje silników

Samochód ten był użytkowany w Lublinie .W roku 1962 został zakupiony za bony pko nigdy nie restaurowany zawsze garażowany posiadał jednego właściciela Stan pojazdu perfekcyjny lakier oryginalny oraz wszystkie podzespoły .Własność  Hotelu Verde. Wartość kolekcjonerska pojazdu to około 30000zł